آزادى در سوگند صحيح نيست يعنى اگر كسى قسم بخورد كه اگر دروغ گفته باشم يا بدهكار باشم يا فلان عمل نامشروع را انجام داده باشم بندگان من آزادند . اگر هنگام آزاد كردن بنده شرط كند كه چندى خدمت كند يا كار ديگر جائز است . شرط است آزاد كننده مكلف و مختار و با قصد قربت باشد و بنده مسلمان باشد و آزاد كردن مخالف در مذهب مكروه است و اگر نذر آزاد كردن مخالف يا كافر كرد صحيح است . مستحب است بنده را كه هفت سال خدمت كرده آزاد كنند . اگر نذر كند هر بنده قديم خود را آزاد نمايد هر كس را كه شش ماه در ملك او مانده بايد آزاد كند و اگر نذر كند اول مملوكى كه مالك مىشود آزاد كند و در يك وقت چند بنده مالك شود يكى را به قرعه آزاد كند و بعضى گويند همه را . بنده مالك هيچ چيز نمىشود هر چند مولى به او تمليك كند و بعضى گويند در اين صورت مالك مىشود و اگر مالى به بنده بخشيده پس از آن او را آزاد كند بقول اول مىتواند از او بگيرد و اگر بداند و بخاطر داشته باشد كه آن را به بنده بخشيده با اين حال استثنا نكرد باز دليل آن نيست كه آن را نتواند بگيرد و از آن صرف نظر كرده باشد .